Traduction de «aantal wervelfracturen » (Néerlandais → Français) :

TERMINOLOGIE

polypeptide | keten van een groot aantal met elkaar verbonden aminozuren
polypeptide | composé formé de plusieurs acides aminés

agranulocytose | vermindering van het aantal korrelcellen in het bloed
agranulocytose | diminution importante de certains globules blancs

trombocytose | verhoogd aantal bloedplaatjes
thrombocytose | présence excessive de thrombocytes (dans le sang)

trombocytopenie | verlaagd aantal bloedplaatjes
thrombocytopénie | diminution du nombre de thrombocytes (dans le sang)

leukopenie | vermindering van het aantal witte bloedlichaampjes
leucopénie / leucocytopénie | diminution du nombre de globules blancs (sang)

eosinofilie | toename van het aantal eosinofiele cellen in het bloed
éosinophilie | augmentation d'un type de globules blancs

frequentie | aantal keren per tijdseenheid
fréquence | fréquence (du pouls)

aantal eosinofielen verhoogd
numération des éosinophiles élevée

verminderd aantal leucocyten in bloed
diminution du nombre de leucocytes dans le sang

Omschrijving: Heeft een geleidelijk begin, volgend op een aantal voorbijgaande ischemische episoden die een opeenhoping van infarcten in het hersenparenchym veroorzaken. | Neventerm: | overwegend corticale dementie
Définition: Démence vasculaire dont le début est progressif, qui fait suite à de nombreux épisodes ischémiques transitoires provoquant des lacunes dans le parenchyme cérébral. | Démence à prédominance corticale

TRADUCTIONS EN CONTEXTE

Het erg dure denosumab, (SC 60 mg/6 mnd), een monoclonaal antilichaam, vermindert versus placebo het aantal wervelfracturen (NNT van 21 op 3 jaar), het aantal niet-vertebrale fracturen (NNT 67) en het aantal femurfracturen (NNT van 333) 70 .
Le dénosumab, (60 mg/6 mois en SC), un anticorps monoclonal au prix fort élevé, diminue le nombre de fractures vertébrales (NST de 21 à 3 ans), le nombre de fractures non vertébrales (NST de 67) et le nombre de fractures du col du fémur (NST de 333) versus placebo 70 .

Teriparatide vermindert het aantal wervelfracturen (NNT van 11 na 18 maanden, met sterk verhoogd risico in de controlegroepen) en niet-vertebrale fracturen (NNT van 50), maar niet het aantal femurfracturen 70 .
Le tériparatide diminue le nombre de fractures vertébrales (NST de 11 à 18 mois, avec risque fort élevé dans les groupes contrôles) et le nombre de fractures non vertébrales (NST de 50) mais pas de fractures du col du fémur 70 .

Raloxifen vermindert het aantal wervelfracturen (NNT van 25 over 1 à 3 jaar) maar niet het aantal niet-vertebrale fracturen, femur- of polsfracturen 70 .
Le raloxifène diminue le nombre de fractures vertébrales (NST de 25 sur 1 à 3 ans) mais pas le nombre de fractures non vertébrales, ni du col du fémur, ni du poignet 70 .

Bij postmenopauzale vrouwen met verhoogd fractuurrisico bleek behandeling met lasoxifen gedurende 5 jaar of met bazedoxifen gedurende 3 jaar te leiden tot een lagere incidentie van radiologisch vastgestelde wervelfracturen, vergeleken met placebo; het aantal symptomatische wervelfracturen verschilde echter niet significant.
Chez des femmes ménopausées à risque accru de fractures, le traitement par le lasoxifène pendant 5 ans ou par le bazédoxifène pendant 3 ans avait entraîné une incidence plus faible de fractures vertébrales radiologiques, par rapport au placebo; le nombre de fractures vertébrales symptomatiques n’était cependant pas significativement différent.

− In de LIFT-studie zorgde tibolone tijdens de 3 jaar behandeling voor een afname van het aantal vrouwen (gemiddelde leeftijd van 68 jaar) met nieuwe wervelfracturen in vergelijking met placebo (ITT: tibolone ten opzichte van placebo odds ratio: 0,57; 95% BI: 0,42 – 0, 78).
− Dans l’étude LIFT, la tibolone réduisait le nombre de nouvelles fractures vertébrales des femmes (âge moyen 68 ans) en comparaison au placebo pendant le traitement de 3 ans (ITT: tibolone par rapport au placebo odds ratio: 0,57; 95% IC: 0,42 – 0, 78).

Bij de patiënten die werden behandeld met alendronaat nam het aantal patiënten met één of meerdere wervelfracturen af met 48 % (alendronaat 3,2 % in vergelijking met placebo 6,2 %).
Chez les patients traités par alendronate, la proportion de patients ayant souffert d’une ou de plusieurs fractures vertébrales a diminué de 48 % (alendronate 3,2 % contre placebo 6,2 %).

Drie jaar behandeling met alendronaat (5 mg/dag de eerste twee jaar en 10 mg/dag het derde jaar) bij vrouwen met postmenopauzale osteoporose (die al minstens een wervelindeukingsfractuur hadden opgelopen) resulteerde in een daling van de incidentie van fracturen. Het percentage patiënten dat minstens een nieuwe wervelfractuur opliep, daalde met 47% (alendronaat 8,0% versus placebo 15,0%); het aantal patiënten met minstens twee nieuwe wervelfracturen daalde met 90% (0,5% versus 4,9%).
Trois années de traitement par l’alendronate (5 mg/jour les deux premières années et 10 mg/jour la troisième année) chez des femmes ménopausées ostéoporotiques (qui avaient déjà présenté au moins une fracture vertébrale par tassement) entraînaient une diminution des incidences de fractures suivantes : la proportion de patientes présentant au moins une nouvelle fracture vertébrale (alendronate 8,0 % versus placebo 15,0 % – soit une diminution de 47 %) ; patientes présentant au moins deux nouvelles fractures vertébrales (0,5 % versus 4,9 % – soit une diminution de 90 %) ; patientes présentant une fracture clinique (c.-à-d. douloureuse) quelconque (13,7 % versus 18,3 % – soit une diminution de 28 % ; fracture de la hanche (1,1 % versus 2,2 % – soit une diminution de 51 %) ; fracture du poignet (avantbras) (2,2 % versus 4,1 % – soit une diminution de 48 %).

Na een behandelingsduur van drie jaar toonde een statistische analyse van de samengevoegde gegevens voor verschillende doseringen van FOSAMAX (5, 10 en 20 mg) een statistisch significante reductie met 48 % aan van het aantal enkelvoudige of meervoudige wervelfracturen bij de met FOSAMAX behandelde patiënten(fracturen bij 3,2 % van de patienten), vergeleken met de patiënten behandeld met placebo (fracturen bij 6,2 % van de patiënten).
Après trois ans de traitement, une analyse statistique des données regroupant plusieurs doses de FOSAMAX (5, 10 et 20 mg) a révélé une réduction statistiquement significative de 48 % des fractures vertébrales simples ou multiples chez les patientes sous FOSAMAX (fractures chez 3.2 % des patientes) par rapport à celles sous placebo (6.2 %).

De volgende resultaten werden gerapporteerd bij analyse van de samengevoegde gegevens van drie jaar van de belangrijkste twee therapeutische studies met verschillende doses van alendronaat bij postmenopauzale vrouwen: 48% daling van het aantal patiënten dat een of meer wervelfracturen oploopt (alendronaat 3,2% versus placebo 6,2%).
Les résultats suivants proviennent d’une analyse du regroupement de données sur trois années, issues des deux principales études thérapeutiques avec des doses variables d’alendronate administrées à des femmes post-ménopausées : diminution de 48 % du nombre de sujets développant une ou plusieurs fractures vertébrales (alendronate 3,2 % versus placebo 6,2 %).

De samengevoegde gegevens van vijf studies van 2-3 jaar wezen op een daling van het aantal andere dan wervelfracturen met 29% (alendronaat 9,0% versus placebo 12,6%).
Le regroupement de données issues de cinq études d’une durée de 2-3 ans a montré une baisse de 29 % du nombre de fractures non vertébrales (alendronate 9,0 % versus placebo 12,6 %).