Vertaling van "studies slechts gezien " (Nederlands → Frans) :

TERMINOLOGIE

Omschrijving: In veel gevallen is een ontregeling van de slaap een van de symptomen van een andere stoornis, hetzij psychisch, hetzij lichamelijk. Of een slaapstoornis bij een bepaalde patiënt een op zichzelf staande aandoening is of alleen maar een van de kenmerken van een andere stoornis die elders in dit hoofdstuk of in andere hoofdstukken is geclassificeerd, dient uitgemaakt te worden aan de hand van haar klinische presentatie en verloop en van de therapeutische overwegingen en prioriteiten ten tijde van het consult. Indien de slaapstoornis een van de belangrijkste klachten is en wordt gezien als een op zichzelf staande aandoening, dient over het algemeen deze code te worden gebruikt samen met andere ter zake dienende diagnosen die de psychopathologie en pathofysiologie beschrijven die in een bepaald geval een rol spelen. Deze afdeling omvat slechts die slaapstoornissen waarin emotionele oorzaken gehouden worden voor de primaire factor en die niet het gevolg zijn van aanwijsbare lichamelijke stoornissen die elders zijn geclassificeerd.
Définition: Dans de nombreux cas, une perturbation du sommeil est l'un des symptômes d'un autre trouble mental ou physique. Savoir si, chez un patient donné, un trouble du sommeil est une perturbation indépendante ou simplement l'une des manifestations d'un autre trouble classé, soit dans ce chapitre, soit dans d'autres chapitres, doit être précisé sur la base des éléments cliniques et de l'évolution, aussi bien qu'à partir de considérations et de priorités thérapeutiques au moment de la consultation. En règle générale, ce code doit être utilisé conjointement à d'autres diagnostics pertinents décrivant la psychopathologie et la physiopathologie impliquées dans un cas donné, quand la perturbation du sommeil est une des plaintes prépondérantes et quand elle est ressentie comme une affection en elle-même. Cette catégorie comprend uniquement les troubles du sommeil qui sont imputables à des facteurs émotionnels. Il ne comprend pas les troubles du sommeil imputables à des troubles somatiques identifiables classés ailleurs.

IN-CONTEXT TRANSLATIONS

Er dient echter benadrukt te worden dat het voordeel van de aromatase-inhibitoren ten opzichte van tamoxifen in de meeste van deze studies slechts gezien wordt voor de overleving zonder recidieven, en niet voor de globale overleving.
Il faut toutefois souligner que dans la plupart de ces études, le bénéfice des inhibiteurs de l’aromatase par rapport au tamoxifène ne s’observe que pour la survie sans récidive, et pas pour la survie globale.

Op het voorstel om deze studie aan te vullen met een meer specifieke analyse van die groepen, geven we slechts één enkele vaststelling: de parcours en de belangrijkste conclusies blijven dezelfde als die van bijna 15 jaar geleden in de studie over een meer algemeen publiek van sociaal verzekerden (Franssen, 1998) in samenwerking met CM. Zo is er die paragraaf die nu nog altijd actueel is en nochtans al in 1998 geschreven werd: “Vandaag, niettegenstaande de budgettaire beperkingen, blijft het stelsel materieel gezien “globaal” doeltreffend, maar dit is niet meer het geval symbolisch gezien: het laat de mensen - hier zou men “die langdurig arbeidsongeschikt zijn” kunnen aan toevoegen - niet toe sociaal te bestaan.
A la proposition de compléter cette étude par une analyse plus spécifique de ces publics, nous objectons ce seul constat : les parcours et principales conclusions restent les mêmes que ceux relayés il y a bientôt 15 ans dans le travail réalisé sur le public plus général des assujettis sociaux (Franssen, 1998) en collaboration avec la M.C. Ainsi, ce paragraphe encore d’actualité aujourd’hui et pourtant écrit en 1998 : “Aujourd’hui, malgré les contraintes budgétaires, le système reste “globalement” effi cace matériellement, mais ne l’est plus symboliquement : il ne permet pas aux personnes - on pourrait ici spécifi er “en incapacité de travail prolongée” - d’exister socialement.

Twee bemerkingen in verband met deze meta-analyse (1) De winst op het primair eindpunt komt vooral door een significante vermindering van het aantal recidieven van cerebrovasculair accident (fataal en niet-fataal); voor de eindpunten vasculaire mortaliteit en allcause mortaliteit afzonderlijk bekeken werd geen significant verschil gezien (2) Recentere studies, met een lage tot zeer lage dosis acetylsalicylzuur leveren 80% van de patiënten in de meta-analyse: in de ESPS 2-studie bedroeg de dosis acetylsalicylzuur 50 mg per dag; in de ESPRIT-studie 30-325 mg per dag, maar ruim 40% nam slechts 30 mg; voor dergelijke lage doses is de werkzaamheid in secundaire preventie niet afdoend bewezen.
Deux remarques concernant cette métaanalyse (1) Le bénéfice observé au niveau du critère d’évaluation primaire est surtout dû à une diminution significative du nombre de récidives d’accident vasculaire cérébral (fatal ou non fatal); aucune différence significative n’a été trouvée au niveau des critères d’évaluation, «mortalité vasculaire» et «mortalité toutes causes confondues», examinés séparément (2) 80 % des patients inclus dans la méta-analyse provenaient d’études plus récentes avec une dose faible ou très faible d’acide acétylsalicylique. Dans l’étude ESPS-2, la dose d’acide acétylsalicylique était de 50 mg par jour; dans l’étude ESPRIT, elle était de 30-325 mg par jour mais au moins 40 % ne prenaient que 30 mg.

In verband met het gebruik van D.E.E.T. tijdens de zwangerschap zijn de beschikbare gegevens bemoedigend: de meeste dierproeven tonen zelfs bij hoge doses geen verhoogd risico van afwijkingen; bij de vrouw komt D.E.E.T. na lokale toepassing waarschijnlijk slechts in zeer beperkte mate bij de vrucht; tenslotte werden in een studie bij vrouwen in het tweede en derde zwangerschapstrimester geen problemen gezien.
En ce qui concerne l’utilisation du D.E.E.T. pendant la grossesse, les données disponibles sont encourageantes: la plupart des études chez l’animal ne montrent pas de risque accru de malformations, même à doses élevées. Il est probable qu’après application locale chez la femme, le D.E.E.T. n’atteigne le fœtus que de façon très limitée.

De LIFE-studie: losartan versus atenolol, bij patiënten met hypertensie en linkerventrikelhypertrofie op ECG [zie Folia augustus 2002 , waar ook werd vermeld dat linkerventrikelhypertrofie op ECG bij slechts 2 tot 6% van de hypertensiepatiënten zal worden gezien].
L’étude LIFE: losartan versus aténolol, chez des patients hypertendus présentant une hypertrophie ventriculaire gauche à l’ECG [ce qui n’est observé que chez 2 à 6% des patients hypertendus; voir Folia d’ août 2002 ].

In deze placebo-gecontroleerde studie werd met raloxifen daarnaast ook een belangrijke daling gezien van het risico van invasief borstcarcinoom, maar dit was slechts een secundair eindpunt [zie Folia mei 2000 ].
Dans cette étude contrôlée par placebo, une diminution importante du risque de cancer du sein invasif a aussi été constatée avec le raloxifène, mais il s’agissait seulement d’un critère d’évaluation secondaire [voir Folia de mai 2000 ].

- De LIFE-studie: losartan versus atenolol, bij patiënten met hypertensie en linkerventrikelhypertrofie op ECG [zie Folia augustus 2002, waar ook werd vermeld dat linkerventrikelhypertrofie op ECG bij slechts 2 tot 6% van de hypertensiepatiënten zal worden gezien].
- L’étude LIFE: losartan versus aténolol, chez des patients hypertendus présentant une hypertrophie ventriculaire gauche à l’ECG [ce qui n’est observé que chez 2 à 6% des patients hypertendus; voir Folia d’août 2002].

Bij patiënten met homogeen blauwe, grijze, groene of bruine ogen werd de verandering slechts zelden gezien tijdens twee jaar behandeling in klinische studies met latanoprost.
Chez les patients ayant des yeux de couleur homogène bleue, grise, verte ou brune, cette modification n’a été que rarement observée pendant les deux années de traitement administré dans le cadre des études cliniques sur latanoprost.

Studies met herhaalde dosering hebben aangetoond dat pravastatine aanleiding kan geven tot verschillende mate van levertoxiciteit en myopathie; over het algemeen werden er slechts duidelijke effecten in die weefsels gezien bij dosissen die 50 of meer keer hoger waren dan de maximale dosis (mg/kg) voor mensen.
Les études avec des doses répétées indiquent que la pravastatine peut induire une hépatotoxicité et une myopathie à des degrés variables ; les effets importants sur ces tissus apparaissent généralement à des doses au moins 50 fois supérieures à la dose humaine maximale en mg/kg.

Het wordt momenteel niet aanbevolen om voor de bloedtransfusie van hartchirurgiepatiënten of volwassenen in andere klinische situaties rekening te houden met de bewaarduur van erytrocytenconcentraten, en dit gezien de tegenstrijdige resultaten, het betwistbare, subjectieve en niet-kwantificeerbare karakter van de toe te passen cut-off van de bewaarduur, de in absolute termen beperkte impact en de kleine draagwijdte van de aangereikte klinische effecten, de methodologische onzekerheden inzake de uitvoering en de statistische behandeling in de gepubliceerde positieve studies, de blootstelling van slechts een minderheid van de patiënten, en ook de risico’s op de ontregeling van en schaarste in de bloedbanken in het geval van een toegenomen beroep op erytrocytenconcentraten van korte bewaarduur.
Vu la discordance des résultats enregistrés, le caractère disputé, subjectif et non quantifiable du cut-off de durée de conservation à adopter, l’impact limité dans l’absolu et le caractère minoritaire des effets cliniques invoqués, les incertitudes méthodologiques concernant la réalisation et le traitement statistique dans les études positives publiées, l’exposition d’une minorité de patients seulement, ainsi que les risques de désorganisation et de pénurie des banques de sang en cas de recours élargi à des concentrés érythrocytaires de courte durée de conservation, il n’y a pas lieu en l’état de recommander aujourd’hui une prise en compte de principe de la durée de conservation des concentrés érythrocytaires pour la transfusion sanguine des patients en chirurgie cardiaque, ni d’ailleurs dans les autres situations cliniques chez l’adulte.