Bij toediening van paclitaxel als een 3-uurs infusie in combinatie met trastuzumab voor de eerstelijns-behandeling van patiënten met gemetastaseerd borstcarcinoom, werden de
volgende voorvallen (los van hun relatie tot paclitaxel of trastuzumab) gerapporteerd als meer frequent dan bij paclitaxel
als enige werkzame stof: hartfalen (8% vs 1%), infectie (46% vs 27%), rillingen (42% vs 4%), koorts (47% vs 23%), hoesten (42% vs 22%), huiduitslag (39% vs 18%), artralgie (37% vs 21%), tachycardie (12% vs 4%), diarree (45% vs 30%), hypertonie
...[+++] (11% vs 3%), epistaxis (18% vs 4%), acne (11% vs 3%), herpes simplex (12% vs 3%), accidentele letsels (13% vs 3%), slapeloosheid (25% vs 13%), rinitis (22% vs 5%), sinusitis (21% vs 7%), en reactie op de plaats van injectie (7% vs 1%).Dans l’administration de paclitaxel
sous la forme d’une perfusion de 3 heures associé à du trastuzumab dans le traitement en première intention des patients présentant un carcinome du sein métastatique, les incidents suivants (indépendamment de leur relation avec le paclitaxel ou le trastuzumab) ont été plus fréquemment rapportés que
dans l’administration de paclitaxel en tant que seul principe actif : défaillance cardiaque (8 % vs 1 %), infection (46 % vs 27 %), frissons (42 % vs 4 %), fièvre (47 % vs 23 %), toux (42 % vs 22 %), éruption cutanée (39 % vs
...[+++] 18 %), arthralgie (37 % vs 21 %), tachycardie (12 % vs 4 %), diarrhée (45 % vs 30 %), hypertonie (11 % vs 3 %), épistaxis (18 % vs 4 %), acné (11 % vs 3 %), herpes simplex (12 % 
