Vertaling van "worden seien aber " (Duits → Nederlands) :

TERMINOLOGIE

gemeinsame, aber unterschiedliche Verantwortlichkeit | Grundsatz der gemeinsamen, aber differenzierten Verantwortung | Prinzip einer gemeinsamen, aber abgestuften Verantwortung
beginsel van gezamenlijke, doch verschillende, verantwoordelijkheden | gezamenlijke, doch verschillende, verantwoordelijkheden

Entstandener, aber noch nicht gemeldeter Schaden
Nog niet gemelde schadegevallen | Onbekende schadegevallen

in eigenem Namen, aber für Rechnung von ... handelnde Person
persoon die in eigen naam maar voor rekening van ..... handelt

gezeichnetes Kapital, das eingefordert, aber noch nicht eingezahlt ist
geplaatst, opgevraagd, doch niet gestort kapitaal

IN-CONTEXT TRANSLATIONS

Der Kläger stützt sich auch auf die Rechtsprechung des Europäischen Gerichtshofs für Menschenrechte zur Auslegung von Art. 6 EMRK, in der festgestellt worden sei, dass die Prozessparteien so zu einer Gerichtsverhandlung zu laden seien, dass sie nicht nur über den Zeitpunkt und den Ort der Verhandlung Bescheid wüssten, sondern auch genügend Zeit hätten, um das Verfahren vorzubereiten und an der Gerichtsverhandlung teilzunehmen, und dass die förmliche Versendung von Benachrichtigungsschreiben, ohne dass die berechtigte Aussicht bestehe, dass sie den Kläger rechtzeitig erreichten, nicht als eine ordnungsgemäße Zustellung angesehen werden könne. Des Weiteren verweist der Kläger auf das Urteil in Kapetanios u. a./Griechenland, in dem der Europäische Gerichtshof für Menschenrechte festgestellt hat, dass die Verhängung von Geldbußen gegen Personen, die des Schmuggels angeklagt gewesen seien, aber von einer Straftat freigesprochen worden seien, ein Verstoß gegen Art. 6 Abs. 2 EMRK über die Unschuldsvermutung und gegen Art. 4 des Protokolls Nr. 7 über das Recht, wegen derselben Straftat nicht zweimal strafrechtlich verfolgt oder bestraft zu werden, darstelle.
Verzoeker baseert zich verder op rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens over de uitlegging van artikel 6 EVRM, volgens hetwelk rechtzoekenden voor terechtzittingen moeten worden opgeroepen op een zodanige manier dat zij niet alleen op de hoogte worden gebracht van de datum en de plaats van de zitting, maar ook genoeg tijd hebben om hun zaak voor te bereiden en de terechtzitting bij te wonen, en dat een formele verzending van een notificatiebrief zonder redelijk vertrouwen dat deze verzoeker tijdig bereikt, niet als een correcte notificatie kan worden beschouwd Daarnaast verwijst verzoeker naar het arrest Kapetanios e.a.tegenGriekenland, waaruit blijkt dat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft geoordeeld dat de beslissing tot het opleggen van administratieve geldboetes aan van smokkel beschuldigde justitiabelen die zijn vrijgesproken van een strafbaar feit, een schending van artikel 6, lid 2, EVRM inzake het vermoeden van onschuld en van artikel 4 van Protocol nr. 7 inzake het recht op niet tweemaal te worden berecht of gestraft, oplevert.

| Bei einer Umfrage der Kommission[19] gaben 20 % der befragten Unternehmen an, dass sie an einer Geschäftstätigkeit auf dem Binnenmarkt interessiert seien, aber nur unzureichend informiert seien oder administrative Schwierigkeiten befürch-teten.
| In antwoord op een enquête van de Commissie[19] gaf 20% van ondernemingen aan dat zij er interesse voor zouden hebben op de interne markt handel te drijven, maar dat zij niet over voldoende informatie beschikken of bang zijn zich administratieve problemen op de hals te halen.

In 2002 erklärten 4,4 % der EU-Bürger im Erwerbsalter, dass sie nicht erwerbstätig seien, aber arbeiten wollten. Zu den Gründen für die Nichterwerbstätigkeit zählten insbesondere familiäre Pflichten, Krankheit oder Behinderung, sonstige Gründe für die Nichtverfügbarkeit sowie entmutigende Erfahrungen bei der Arbeitsuche.
In 2002 was 4,4% van de bevolking tussen 15 en 65 jaar in de EU niet-actief, hoewel de betrokkenen verklaarden dat zij wilden werken. De redenen voor het feit dat zij niet werkten omvatten met name gezinsverantwoordelijkheid, ziekte of handicap, andere redenen waarom zij niet voor de arbeidsmarkt beschikbaar waren en ontmoediging bij het zoeken naar werk.

Die klagende Partei führt an, dass im Dekret nicht unterschieden werde zwischen einerseits Fahrzeugen, deren höchstzulässiges Gesamtgewicht mehr als 3,5 Tonnen betrage und die tatsächlich für die Beförderung von Gütern benutzt würden, und andererseits Fahrzeugen, deren höchstzulässiges Gesamtgewicht mehr als 3,5 Tonnen betrage und die zwar für die Beförderung von Gütern vorgesehen seien, aber nicht tatsächlich dafür benutzt würden, oder entsprechend der Art der damit beförderten Güter.
De verzoekende partij voert aan dat het decreet geen onderscheid maakt tussen, enerzijds, voertuigen waarvan het maximaal toegestane totaalgewicht meer dan 3,5 ton bedraagt en die daadwerkelijk worden gebruikt voor het vervoer van goederen en, anderzijds, voertuigen waarvan het maximaal toegestane totaalgewicht meer dan 3,5 ton bedraagt die weliswaar bestemd zijn voor het vervoer van goederen maar daar niet daadwerkelijk voor worden gebruikt, of naar gelang van het soort goederen dat zij vervoeren.

Nach Darlegung der klagenden Parteien führten die angefochtenen Bestimmungen, in der in B.24.1 dargelegten Auslegung, einen ungerechtfertigten Behandlungsunterschied ein zwischen den Vertreibern von medizinischen Hilfsmitteln, die auch für nichtmedizinische Zwecke benutzt werden könnten, und anderen Unternehmen, die nicht Vertreiber von medizinischen Hilfsmitteln seien, aber dieselben Produkte für nichtmedizinische Zwecke verkauften.
Volgens de verzoekende partijen voeren de bestreden bepalingen, in de interpretatie zoals uiteengezet in B.24.1, een niet verantwoord verschil in behandeling in tussen de distributeurs van medische hulpmiddelen die tevens voor niet-medische doeleinden kunnen worden gebruikt en andere ondernemingen die geen distributeurs van medische hulpmiddelen zijn maar die dezelfde producten verkopen voor niet-medische doeleinden.

Aus der Begründung der Vorlageentscheidung und der Formulierungsweise der Vorabentscheidungsfrage geht hervor, dass der Gerichtshof gefragt wird, ob der vorerwähnte Artikel 19bis-11 § 2 mit den Artikeln 10 und 11 der Verfassung vereinbar sei, dahin ausgelegt, dass diese Bestimmung die von den Versicherern gewährte Entschädigung für den vom Geschädigten erlittenen Sachschaden ausschließe, wenn die am Unfall beteiligten Personen zwar bekannt seien, aber nicht festgestellt werden könne, wer von ihnen den Unfall verursacht habe.
Uit de motivering van de verwijzingsbeslissing en de wijze waarop de prejudiciële vraag is geformuleerd, blijkt dat aan het Hof wordt gevraagd of het voormelde artikel 19bis-11, § 2, bestaanbaar is met de artikelen 10 en 11 van de Grondwet in die interpretatie dat die bepaling de vergoeding, door de verzekeraars, van de door de benadeelde geleden materiële schade uitsluit wanneer de bij het ongeval betrokken personen bekend zijn maar niet kan worden vastgesteld wie van hen het ongeval heeft veroorzaakt.

Diese seien aber zwischenzeitlich geändert worden, so dass nun der " grüne Bereich" der geschützten Landschaft teils in privatem Eigentum, teils im öffentlichen Raum liege.
Intussen zijn die verhoudingen echter gewijzigd, zodat het " groene gedeelte" van het beschermde landschap nu deels in privé-handen, deels eigendom van de overheid is.

Im zweiten Teil des zweiten Klagegrunds in der Rechtssache Nr. 5561 führen die klagenden Parteien an, dass mit Artikel 7.1.4/1 § 4 des Energiedekrets, eingefügt durch Artikel 6 des Dekrets vom 13. Juli 2012, dadurch, dass darin nicht die Betriebs- und Wartungskosten als Parameter angeführt seien, die die Flämische Regierung bei der Festlegung der Methode zur Berechnung des unrentablen Anteils berücksichtigen müsse, Anlagen, mit denen sowohl hohe Investitionskosten als auch hohe Betriebs- und Wartungskosten verbunden seien, ohne vernünftige Rechtfertigung auf die gleiche Weise behandelt würden wie Anlagen, mit denen zwar hohe Investitionskosten verbunden seien, aber keine hohen Betriebs- und Wartungskosten.
In het tweede onderdeel van het tweede middel in de zaak nr. 5561 voeren de verzoekende partijen aan dat artikel 7.1.4/1, § 4, van het Energiedecreet, zoals ingevoegd bij artikel 6 van het decreet van 13 juli 2012, door geen melding te maken van de uitbatings- en onderhoudskosten als parameters waarmee de Vlaamse Regering rekening dient te houden bij het bepalen van de methodiek voor de berekening van de onrendabele top, de installaties waaraan zowel hoge investeringskosten als hoge uitbatings- en onderhoudskosten zijn verbonden, zonder redelijke verantwoording op dezelfde wijze behandelt als de installaties waaraan weliswaar hoge investeringskosten zijn verbonden, maar geen hoge uitbatings- en onderhoudskosten.

23 Jedoch gebe es Fälle, in denen Produktformen zwar im Wesentlichen durch ästhetische Erwägungen bestimmt seien, aber der Ware keinen wesentlichen Wert verliehen.
Er zijn evenwel gevallen waarin de vormen van de waren hoofdzakelijk door esthetische overwegingen zijn ingegeven, maar geen wezenlijke waarde aan de waren geven.