Traduction de «straftat begangen habe » (Allemand → Néerlandais) :

TERMINOLOGIE

Personen die Straftaten begangen haben festnehmen | Straftäter verhaften | Straftäter festhalten | Straftäter festnehmen
in de beveiliging werken | misdadigers vasthouden | overtreders aanhouden | zorgen voor de veiligheid

fahrlässig begangene Straftat | Fahrlässigkeitsdelikt
nalatigheidsdelict | omissiedelict

vorsätzlich begangene Straftat
commissiedelict | handelingsdelict

Zentrum für die vorläufige Unterbringung Minderjähriger, die eine als Straftat qualifizierte Tat begangen haben
Centrum voor voorlopige plaatsing van minderjarigen die een als misdrijf omschreven feit hebben gepleegd

entsprechende,vor den in Zivilsachen zuständigen Gerichten eines Mitgliedstaats begangene Straftat
overeenkomstig strafbaar feit bedreven voor een nationale rechtbank die in burgerlijke zaken uitspraak doet

TRADUCTIONS EN CONTEXTE

Aus der Darlegung des zweiten Klagegrunds geht hervor, dass der Gerichtshof gebeten wird, über die Vereinbarkeit von Artikel 216bis § 1 Absatz 1 des Strafprozessgesetzbuches - ersetzt durch die angefochtene Bestimmung - mit den Artikeln 10 und 11 der Verfassung zu befinden, insofern die angefochtene Bestimmung dadurch, dass sie es dem Prokurator des Königs verbiete, den Täter, dessen Tat eine « schwere Antastung der körperlichen Unversehrtheit » anderer beinhalte, zur Zahlung einer Geldsumme aufzufordern, einen Behandlungsunterschied einführe zwischen einerseits dem Täter, der eine « Straftat gegen Personen » begangen habe, und andererseits dem Täter, der eine andere Art von Straftat begangen habe.
Uit de uiteenzetting van het tweede middel blijkt dat het Hof wordt verzocht zich uit te spreken over de bestaanbaarheid van artikel 216bis, § 1, eerste lid, van het Wetboek van strafvordering - zoals het bij de bestreden bepaling is vervangen - met de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, in zoverre de bestreden bepaling, door de procureur des Konings te verbieden om de dader van een feit dat een « zware aantasting [.] van [andermans] lichamelijke integriteit » inhoudt, te verzoeken een bepaalde geldsom te storten, een verschil in behandeling zou teweegbrengen tussen, enerzijds, de dader van een « misdrijf tegen personen » en, anderzijds, de dader van een ander soort van misdrijf.

Der vorlegende Richter fragt den Hof, ob der vorerwähnte Artikel 15 im Widerspruch zu den Artikeln 10 und 11 der Verfassung stehe, insofern diese Bestimmung für den Arzt des Dienstes nicht die Verpflichtung vorsehe, entweder dem Jugendrichter seine Entscheidung mitzuteilen, einem minderjährigen Geisteskranken, der eine als Straftat qualifizierte Tat begangen habe, die Erlaubnis zu erteilen, die Einrichtung zu verlassen, oder den Jugendrichter an der Festlegung der Modalitäten dieser Entscheidung zu beteiligen, ebenso wie sie keine Rechtsmittel gegen diese Entscheidung vorsehe, während Ausgangsgenehmigungen für Minderjährige, die in einer geschlossenen Abteilung einer öffentlichen Gemeinschaftseinrichtung für Jugendschutz untergebracht seien, strengen Bedingungen unterlägen, darunter in gewissen Fällen die Genehmigung des Jugendrichters mit Einspruchsrecht mit aussetzender Wirkung seitens der Staatsanwaltschaft.
De verwijzende rechter vraagt het Hof of het voormelde artikel 15 in strijd is met de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, in zoverre die bepaling niet voorziet in de verplichting voor de geneesheer van de dienst om hetzij de jeugdrechter op de hoogte te brengen van zijn beslissing om een uitstap toe te staan aan de minderjarige geesteszieke die een als misdrijf omschreven feit heeft gepleegd, hetzij de jeugdrechter te betrekken bij het bepalen van de voorwaarden van die beslissing, en evenmin voorziet in een rechtsmiddel tegen die beslissing, terwijl de toestemmingen voor in een gesloten afdeling van een openbare gemeenschapsinstelling voor jeugdbescherming geplaatste minderjarigen om die instelling te verlaten, zijn onderworpen aan strikte voorwaarden, waaronder in sommige gevallen de toestemming van de jeugdrechter, met een recht van opschortend hoger beroep vanwege het openbaar ministerie.

Der vorlegende Richter fragt den Hof, ob der vorerwähnte Artikel 15 des Gesetzes vom 26. Juni 1990, auf den sich Artikel 36 Nr. 4 des Gesetzes vom 8. April 1965 beziehe, im Widerspruch zu den Artikeln 10 und 11 der Verfassung stehe, insofern diese Bestimmung nicht die Verpflichtung für den Arzt des Dienstes vorsehe, dem Jugendrichter seine Entscheidung mitzuteilen, dem minderjährigen Geisteskranken, der eine als Straftat qualifizierte Tat begangen habe, die Erlaubnis zu erteilen, die Einrichtung zu verlassen, und genauso wenig ein Rechtsmittel gegen diese Entscheidung vorsehe, während die Erlaubnisse für in einer geschlossenen Abteilung einer öffentlichen Gemeinschaftseinrichtung untergebrachte Minderjährige, diese Einrichtung zu verlassen, aufgrund der oben zitierten Artikel 98, 103 und 105 des Gesetzes vom 27. Dezember 2006 strengen gesetzlichen Bedingungen unterlägen, darunter in bestimmten Fällen die Erlaubnis des Jugendrichters, wobei die Staatsanwaltschaft das Recht habe, Berufung mit aufschiebender Wirkung einzulegen.
De verwijzende rechter vraagt het Hof of het voormelde artikel 15 van de wet van 26 juni 1990, zoals beoogd in artikel 36, 4°, van de wet van 8 april 1965, in strijd is met de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, in zoverre die bepaling niet voorziet in de verplichting voor de geneesheer van de dienst om de jeugdrechter op de hoogte te brengen van zijn beslissing om een uitstap toe te staan aan de minderjarige geesteszieke die een als misdrijf omschreven feit heeft gepleegd, en evenmin voorziet in een rechtsmiddel tegen die beslissing, terwijl de toestemmingen voor in een gesloten afdeling van een gemeenschapsinstelling geplaatste minderjarigen om die instelling te verlaten, op grond van de hiervoor geciteerde artikelen 98, 103 en 105 van de wet van 27 december 2006 zijn onderworpen aan strikte voorwaarden, waaronder in sommige gevallen de toestemming van de jeugdrechter, met een recht van opschortend hoger beroep voor het openbaar ministerie.

In der dritten präjudiziellen Frage wird der Hof gebeten zu befinden, ob Artikel 43bis Absatz 1 des Strafgesetzbuches möglicherweise gegen die Artikel 10 und 11 der Verfassung, gegebenenfalls in Verbindung mit Artikel 6 der Europäischen Menschenrechtskonvention sowie Artikel 14 des Internationalen Paktes über bürgerliche und politische Rechte verstosse, indem ein Angeklagter, der eine Straftat begangen habe, infolge der obengenannten Bestimmung sogar in ein und demselben Verfahren schwerer bestraft werden könne als ein anderer Angeklagter, der die gleiche Straftat begangen habe, und zwar lediglich aufgrund von Opportunitätserwägungen seitens der Staatsanwaltschaft.
In de derde prejudiciële vraag wordt het Hof verzocht uitspraak te doen over de mogelijke schending van de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, al dan niet in samenhang gelezen met artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en artikel 14 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, door artikel 43bis, eerste lid, van het Strafwetboek, doordat ingevolge voormelde bepaling een beklaagde die een misdrijf beging, zelfs in éénzelfde geding zwaarder kan worden gestraft dan een andere beklaagde die een identiek misdrijf beging, louter op basis van opportuniteitsoverwegingen door het openbaar ministerie.

Während die Personen der erstgenannten Kategorie, wenn sie die in Artikel 9 des Drogengesetzes festgelegten Bedingungen erfüllten, für die Anwendung der Bestimmungen des Gesetzes vom 29. Juni 1964 in Frage kämen, selbst wenn sie nicht die durch die Artikel 3 und 8 des letztgenannten Gesetzes festgelegten Bedingungen in Bezug auf die früher erhaltenen Verurteilungen erfüllten, und unbeschadet der Bestimmungen von Artikel 65 Absatz 1 des Strafgesetzbuches gelte dies nicht für die Personen der zweiten Kategorie; da der Richter nicht darüber zu urteilen habe, ob der Angeklagte sich einer Drogenstraftat schuldig gemacht habe, und folglich nicht darüber urteilen dürfe, ob die Drogenstraftat mit der gleichen strafbaren Absicht wie die bei ihm anhängige Straftat begangen worden sei, werde er bei der Festlegung des Strafmasses und der etwaigen Aussetzung oder des etwaigen Aufschubs der Vollstreckung der Strafe die flexiblen Bedingungen hinsichtlich früherer Verurteilungen und des Zusammenhangs im Sinne von Artikel 9 des Drogengesetzes nicht anwenden können.
Terwijl de personen van de eerstgenoemde categorie, indien zij voldoen aan de voorwaarden bepaald in artikel 9 van de drugswet, wel in aanmerking komen voor de toepassing van de bepalingen van de wet van 29 juni 1964, zelfs indien zij niet voldoen aan de bij de artikelen 3 en 8 van laatstgenoemde wet gestelde voorwaarden met betrekking tot de vroegere veroordelingen die zij zouden hebben opgelopen en onverminderd de bepalingen van artikel 65, eerste lid, van het Strafwetboek, zou dit niet gelden voor de personen van de tweede categorie : doordat de rechter niet ertoe geroepen is te oordelen over het feit of de beklaagde zich schuldig heeft gemaakt aan een drugsmisdrijf en bijgevolg niet vermag te oordelen of het drugsmisdrijf werd gepleegd met eenzelfde misdadig opzet met het misdrijf dat bij hem aanhangig werd gemaakt, zou hij bij de bepaling van de strafmaat en eventuele opschorting of uitstel van de tenuitvoerlegging ervan, de soepele voorwaarden inzake de vroegere veroordelingen en inzake samenloop zoals bepaald in artikel 9 van de drugswet niet kunnen toepassen.