Vertaling van "seinen entscheid " (Duits → Nederlands) :

TERMINOLOGIE

der weder seinen Wohnsitz noch seinen ständigen Aufenthaltsort in...hat
die geen vaste woon-of verblijfplaats heeft in...

amtliche Anschrift | vollstreckbare Ausfertigung einer notariellen Urkunde oder eines gerichtlichen Entscheides
grosse

angefochtener Entscheid
aangevallen vonnis | beroepen vonnis | bestreden vonnis

seinen Rücktritt anbieten
zijn ontslag aanbieden

seinen Wohnsitz haben
zijn woonplaats hebben

jeder für seinen Bereich
ieder wat hem betreft

auf seinen Körper hören
in contact staan met het eigen lichaam | zich bewust zijn van het eigen lichaam

seinen Platz in der Hierarchie der Produktion finden
zijn plaats vinden in een productie

IN-CONTEXT TRANSLATIONS

Durch seinen Entscheid Nr. 29/99 vom 3. März 1999 hat der Gerichtshof eine Klage auf Nichtigerklärung dieser Bestimmung zurückgewiesen, weil es sich um eine Sondermaßnahme handelte, um den gerichtlichen Rückstand bei den Appellationshöfen aufzuarbeiten, und weil der Gesetzgeber die Zusammensetzung der zusätzlichen Kammern bei den Appellationshöfen mit ausreichenden Verfahrensgarantien verbunden hatte.
Bij zijn arrest nr. 29/99 van 3 maart 1999 heeft het Hof een beroep tot vernietiging van die bepaling verworpen, omdat het ging om een uitzonderlijke maatregel teneinde de gerechtelijke achterstand bij de hoven van beroep weg te werken en aangezien de wetgever de samenstelling van de aanvullende kamers bij de hoven van beroep met voldoende procedurele waarborgen had omringd.

Durch seinen Entscheid Nr. 233. 938 vom 25. Februar 2016 hat die Verwaltungsstreitsachenabteilung des Staatsrates mittlerweile eine anders lautende Auslegung der fraglichen Bestimmung gegeben.
Bij zijn arrest nr. 233.938 van 25 februari 2016 heeft de Raad van State, afdeling bestuursrechtspraak, inmiddels een andersluidende interpretatie aan de in het geding zijnde bepaling gegeven.

Da der Gerichtshof die Einreden bezüglich der Zulässigkeit und bezüglich des Interesses bereits durch seinen Entscheid Nr. 100/2017 vom 19. Juli 2017, der im Rahmen der Klage auf einstweilige Aufhebung in dieser Sache ergangen ist, abgewiesen hat, brauchen sie nicht mehr geprüft zu werden.
Aangezien het Hof de excepties met betrekking tot de ontvankelijkheid en met betrekking tot het belang reeds heeft verworpen bij zijn arrest nr. 100/2017 van 19 juli 2017, gewezen in het kader van de vordering tot schorsing in de onderhavige zaak, dienen zij niet te worden onderzocht.

Durch seinen Entscheid Nr. 67/2008 vom 17. April 2008 hat der Gerichtshof in Bezug auf die Anhebung des Alters, an dem die Altersrente für den Versicherten im Sinne von Artikel 20 des Gesetzes vom 17. Juli 1963 beginnt, geurteilt: « B.4.3.
Bij zijn arrest nr. 67/2008 van 17 april 2008 heeft het Hof geoordeeld over de verhoging van de leeftijd waarop de ouderdomsrente voor de verzekerde, bepaald in artikel 20 van de wet van 17 juli 1963, ingaat : « B.4.3.

Durch seinen Entscheid Nr. 12/2014 vom 23. Januar 2014, auf den die klagenden Parteien verweisen, hat der Gerichtshof für Recht erkannt, dass die Artikel 232 und 240 des Brüsseler Raumordnungsgesetzbuches gegen Artikel 16 der Verfassung in Verbindung mit Artikel 1 des ersten Zusatzprotokolls zur Europäischen Menschenrechtskonvention verstoßen, indem sie keine Regelung bezüglich der Entschädigung für ein Bauverbot infolge einer Unterschutzstellungsmaßnahme vorsehen.
Bij zijn arrest nr. 12/2014 van 23 januari 2014, waaraan de verzoekende partijen refereren, heeft het Hof voor recht gezegd dat de artikelen 232 en 240 van het Brussels Wetboek van Ruimtelijke Ordening artikel 16 van de Grondwet schenden, in samenhang gelezen met artikel 1 van het Eerste Aanvullend Protocol bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, doordat zij geen regeling inzake schadevergoeding voor een bouwverbod als gevolg van een beschermingsmaatregel organiseren.

In ihrem Erwiderungsschriftsatz bittet die klagende Partei den Gerichtshof ebenfalls, seinen Entscheid Nr. 129/2016 im Lichte des Gesetzes vom 26. Dezember 2015 « erneut zu überprüfen ».
In haar memorie van antwoord vraagt de verzoekende partij het Hof eveneens om zijn arrest nr. 129/2016 « opnieuw te onderzoeken » in het licht van de wet van 26 december 2015.

In den Beziehungen zwischen dem Angeklagten und der Staatsanwaltschaft bestätigte der Gerichtshof jedoch erneut seinen Entscheid Nr. 182/2008 vom 18. Dezember 2008, in dem er Nichtigkeitsklagen gegen Artikel 162bis des Strafprozessgesetzbuches, eingefügt durch das Gesetz vom 21. April 2007, zurückgewiesen hat, und zwar aus den in B.3.4 erwähnten Gründen.
Voor de betrekkingen tussen de beklaagde en het openbaar ministerie herbevestigde het Hof evenwel zijn arrest nr. 182/2008 van 18 december 2008, waarin het beroepen tot vernietiging tegen artikel 162bis van het Wetboek van strafvordering, zoals ingevoegd bij de wet van 21 april 2007, verwierp, om de redenen die in B.3.4 zijn vermeld.

Wie in B.3 bereits angeführt wurde, hat der Gerichtshof durch seinen Entscheid Nr. 48/2012 vom 22. März 2012 das Dekret vom 23. Dezember 2010 für nichtig erklärt, insofern es nicht die Erstattung der Registrierungsgebühren bei dem Kauf einer neuen Wohnung mit einem dazugehörigen Grundstück unter dem Mehrwertsteuersystem erlaubt.
Zoals in B.3 reeds is vermeld, heeft het Hof bij zijn arrest nr. 48/2012 van 22 maart 2012 het decreet van 23 december 2010 vernietigd in zoverre het niet de teruggave van de registratierechten toestaat bij de aankoop van een nieuwe woning met bijbehorende grond onder het btw-stelsel.

Es ist in diesem Fall nicht notwendig, das Interesse der zweiten, dritten und vierten klagenden Parteien zu prüfen, da das Interesse der ersten klagenden Partei weder angefochten wird, noch anfechtbar ist, umso mehr, als sie ebenfalls Partei in der Rechtssache ist, in der der Staatsrat durch seinen Entscheid Nr. 228. 690 vom 7. Oktober 2014 dem Gerichtshof eine Vorabentscheidungsfrage zu Artikel 4.8.21 des Flämischen Raumordnungskodex gestellt hat.
Het is te dezen niet nodig het belang van de tweede, derde en vierde verzoekende partijen te onderzoeken, nu het belang van de eerste verzoekende partij niet wordt betwist, noch betwistbaar is, temeer daar zij eveneens partij is in de zaak waarin de Raad van State bij zijn arrest nr. 228.690 van 7 oktober 2014 aan het Hof een prejudiciële vraag heeft gesteld over artikel 4.8.21 van de VCRO.

Wie der Gerichtshof in seinem Entscheid Nr. 85/2014 vom 22. Mai 2014 in Erinnerung gerufen hat, hat er in seinen Entscheiden Nrn. 105/2009, 117/2009 und 159/2009 geurteilt: « [Der Kassationshof bezeichnet] die gesamtschuldnerische Verpflichtung in Steuersachen [...] als eine ' zivilrechtliche Sanktion, die von Rechts wegen gilt ' (Kass., 20. Juni 1995, Arr. Cass., 1995, Nr. 312) oder als ' eine Wiederherstellungsmaßnahme, die von Rechts wegen wirksam ist ' (Kass., 21. Oktober 2008, P.08.0535.N) und die ' der gesamtschuldnerischen Verpflichtung zur Rückgabe in Bezug auf alle wegen derselben Straftat verurteilten Personen im Sinne von Artikel 50 des Strafgesetzbuches gleichkommt ' (Kass., 15. Oktober 2002, Arr. Cass., 2002, Nr. 540; 21. Oktober 2008, P.08.0535.N), der bestimmt: ' Alle wegen einer selben Straftat verurteilten Personen haften gesamtschuldnerisch für die Rückgaben und den Schadenersatz.
Zoals het Hof eraan heeft herinnerd in zijn arrest nr. 85/2014 van 22 mei 2014 heeft het bij zijn arresten nrs. 105/2009, 117/2009 en 159/2009 geoordeeld : « [Het Hof van Cassatie merkt] de hoofdelijke gehoudenheid inzake belastingen [aan] als een ' civielrechtelijke sanctie [die] van rechtswege geldt ' (Cass., 20 juni 1995, Arr. Cass., 1995, nr. 312) of als ' een herstelmaatregel die [...] van rechtswege werkt ' (Cass., 21 oktober 2008, P.08.0535.N) en die ' gelijkaardig is aan de hoofdelijke gehoudenheid tot teruggave ten aanzien van alle wegens een zelfde misdrijf veroordeelde personen bepaald in artikel 50 van het Strafwetboek ' (Cass. 15 oktober 2002, Arr. Cass., 2002, nr. 540; 21 oktober 2008, P.08.0535.N), dat bepaalt : ' Alle wegens een zelfde misdrijf veroordeelde personen zijn hoofdelijk gehouden tot teruggave en schadevergoeding.